Kijk naar de politieke praktijk van de laatste jaren (post-Fortuyn); we leven van de ene hype naar de andere, hierin flink gesteund door de moderne en elkaar ophitsende media. De scheiding van BN’ers, zal geen namen noemen, lijkt de politici warempel nog meer bezig te houden dan essentiele vraagstukken waar dit land voor staat. En maar blijven wauwelen over integratie e.d.

Kom op zeg, we leven inmiddels in de EU, oftewel de “US of Europe”, dus laten we de uitdagingen nou eindelijk eens samen aan gaan pakken en juist gebruik maken van de voordelen, die een multi-culturele samenleving ook kan bieden.

Zonder de USA te willen verheerlijken, binnen Amerikaanse bedrijven noemt men dit verschijnsel en het gebruik maken ervan “diversity”, zie http://en.wikipedia.org/wiki/Diversity

Hoe dan ook, NL heeft inderdaad weer een regering met visie en guts nodig, dat beslissingen mbt grote infrastructurele projecten niet uit de weg gaat en daarmee het land en haar bevolking richting, zelfvertrouwen en daarmee indentiteit (terug)geeft.

Echt, wat heb ik een ongelofelijke bewondering voor mensen, die mega-projecten als de Afsluitdijk, de Deltawerken en de Flevopolders in gang hebben gezet en gerealiseerd. Zou zelf, met nog 20 jaar te gaan, dolgraag aan een nieuwe soortgelijk mega-project deel willen nemen tot mijn 67ste jaar!

Wat dat betreft heb ik momenteel, hoewel ik geen CDA aanhanger ben, trouwens best bewondering voor iemand als Camiel Eurlings, want hij is m.i. als minister op de goede weg met besluiten er doorheen drukken, maar moet nog wel even laten zien, dat hij zijn beloftes en besluiten ook kan realiseren. En inderdaad, dit zonodig over meerdere kabinetsperiodes heen.

Daarnaast heb ik, wat dichter bij de deur, bewondering voor de Almeerse wethouder Adri Duivesteijn.

Echt, ik ben bijna lyrisch over zijn plannen rond de Schaalsprong voor Almere, gesteund door de Structuurvisie Almere 2.0, want die zijn beide “groundbreaking” te noemen voor de huidige politieke sfeer in NL.

Kortom, NL heeft m.i. dus inderdaad weer behoefte aan een “no nonsense” en “handen uit de mouwen” mentaliteit, gelijk die er b.v. bestond in de jaren ‘50 rond besluitvorming mbt deltawerken en inpoldering.

What must be done, must be done, dus met “de crisis” als katalysator, moet het inderdaad maar eens afgelopen zijn met de veel gebezigde “tegencultuur”, als we NL in een adequate staat willen behouden voor onze nakomelingen.

Dus zsm “de schop in de grond” voor grote nationale projecten, zou ik in Eurlings’ termen willen zeggen.